tie a yellow ribbon 'round the old oak tree

Μμμμ... Επιτέλους πάλι μόνοι.
Πως το έλεγε ο πρόεδρος Μάο : δεν μπορώ να μιλήσω για τίποτε χωρίς να μιλήσω για όλα.
Ναι εντάξει. Το είδαμε το αποτέλεσμα. Όχι του προέδρου που έγραφε και ποιήματα, του να μιλάμε για όλα και μάλιστα χωρίς διακοπή.
Αυτός μάλλον είναι ένας λόγος αμηχανίας και δυσκολίας διάκρισης στο προσφιλές άθλημα.
Θυμάσαι τη Ντόλυ Μπελ?

Έχει φτάσει πια η στιγμή που οι φίλοι μεταμορφώνονται σε σπανακόπιτές και οι υπόλοιποι σε καλλωπιστικά φυτά ή ενοχλητικές αλογόμυγες με μικρά μουτράκια που τους μοιάζουν.

Καθόλου χαριτωμένο πιστέψτε με. Τσιμπάνε και βρωμάνε.
Πιφ.

Που θέλω να καταλήξω λοιπόν?
Να.. απολύομαι σε μια εβδομάδα και αν με θέλεις ακόμη δέσε μια κίτρινη κορδελίτσα στη γέρικη βελανιδιά.
Αλλιώς δεν θα κατέβω από το λεωφορείο και θα φύγω για πάντα από τη ζωή σου.
Αυτό ήθελα να σου πω.