Τα στερεότυπα μας καταπίνουν

Τα στερεότυπα μας καταπίνουν.
Μια από τις χρηστικές αξίες της τέχνης είναι και η δυνατότητα που δίνει για την αποδοχή και μάλιστα με ευχαρίστηση διαφόρων κοινοτοπιών.
Τα περισσότερα σοφά μεγάλα λόγια συνήθως ακούγονται ως γυμνές και ανούσιες δηλώσεις.
Όμως ντυμένα με σχέδιο, χρώμα, ήχους κίνηση, λόγο γίνονται υπέροχα, συγκινητικά και καταφέρνουν αυτή τη μαγική διαδικασία κατανόησης και διάχυσης του εαυτού στο όλον.
Μαγικό.

Τα κατάλοιπα ενός καλά αφομοιωμένου λαικού θεάματος, η μανιέρα, το υπερβολικά προσωπικό στοιχείο, ο Bob Wilson, οι ευκολίες, η εικονολατρία, η πρόκληση που απευθύνεται στις συμπαθητικές κυρίες και κυρίους που ήρθαν εδώ κατευθείαν από την οθόνη της τηλεόρασής τους.
Και λοιπόν?
Το αποτέλεσμα είναι μια υπέροχη συνομιλία με τον εαυτό του και το άλλο, και τους άλλους. Ένα θαυμάσιο ξεμπούκωμα σα φωτεινό πυροτέχνημα και σαν κατέβασμα στο σκοτεινό υπόγειο που όλοι κάποτε βρεθήκαμε.

Βυθίζοντας μας στον εαυτό μας και στους άλλους.