Stranger in Paradise

Η φρίκη μιας γελοίας δημοκρατίας μαζί με την υποκριτική προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων φαίνεται πιο σκληρή σε αυτό το γλυκερό περιβάλλον των γιορτών.
Ανάμεσα σε Άη Βασίληδες, γονείς με χαζά χαμόγελα και μπουχτισμένα παιδάκια η μορφή ενός ετοιμοθάνατου μας χαλά το στομάχι και μας κόβει τη διάθεση για τον επόμενο κουραμπιέ. Για λίγο...
Προσωπικά δεν διαπραγματεύομαι τον κουραμπιέ μου για καμμιά εικόνα. Δεν επικαλούμαι προσωπική συμπάθεια ούτε ιδεολογική συγγένεια, ποιός θα τολμούσε άλλωστε.

Δεν είναι ο λαός του που τον λυντσάρισε.
Ένας προσχεδιασμένος και ταπεινωτικός θάνατος.

Ο αρχάγγελος με τα χρυσά μαλλιά μας χαιρετά.
Καλή χρονιά.
Πως το είπατε αυτό?
Όχι για όλους. Αυτό είναι βλακώδες και δεν γίνεται.