Am Fester

Στο παράθυρο.
Του Φραντς Σούμπερτ, σε στίχους του Γιόχαν Γκάμπριελ Σειντλ. Με τον Ντίντριχ Φίσερ Ντισκάου και στο πιάνο τον Σβιατοσλαβ Ρίχτερ.

https://www.youtube.com/watch?v=ftx8filAwRw

Για αρχή...

Το λέει και το τραγούδι: Quand on est con, on est con!

Δεν ξέρω αν γεννιέσαι ή γίνεσαι. Δυστυχώς, το σίγουρο είναι ότι δεν περνάει με τίποτα.

Και όπως λέει ο γάλλος και δυστυχώς νεκρός εδώ και χρόνια ποιητής:

Quand on est con, on est con!

Quand ils sont tout neufs,

qu'ils sortent de l'oeuf,

du cocon.
Tous les jeunes blancs becs
prennent les mecs
pour des cons.

Quand ils sont venus,
les têtes chenues,
les grisons.
Tous les vieux fourneaux
prennent les jeunots
pour des cons.

Moi qui balance entre deux âges
Je leur adresse à tous un message.

Refrain:
Le temps ne fait rien à l'affaire.
Quand on est con, on est con!
Qu'on ait 20 ans, qu'on soit grand père
Qu'on est con, on est con!

Entre vous plus de controverses,
Con caduques ou cons débutants.

Petits cons de la dernière averse

Vieux cons des neiges d'antan ( x 2 )

Να πεθαίνεις για τις ιδέες σου (2)

Ακούω ξανά αυτό το τραγούδι του Μπρασένς.

Φαίνεται ότι πια δεν μπορεί κανείς να είναι αμέτοχος. Όπως λέγανε και από παλιά: η συνενοχή είναι πια ένα πολύ βαρύ αμάρτημα.

Ίσως αυτή η μαύρη ατμόσφαιρα να βγάλει και κάτι ενδιαφέρον. Δεν εννοώ κάτι σχετικό με αυτό που γενικά παρουσιάζαμε όλοι ως ιδανικό τόπο στις εκθέσεις του γυμνασίου. Περιγράφοντάς τον με τρομακτικά γενικόλογα του τύπου: ειρήνη, αγάπη, δημοκρατία, αδελφοσύνη, αξιοκρατία, ελευθερία, που μοιραία οδηγούν στην κλασική και πολύτιμη συμβουλή: if you want to be a hippy put a flower in your pipi.

Όμως ήδη κάποιοι άνθρωποι βρήκαν χώρο σκέψης και κάποιοι άλλοι μπήκαν μπροστά σε μια πραγματικότητα που χρόνια ζούσαν αλλά δεν έβλεπαν. ΟΚ. Οι περισσότεροι θα πάρουμε ξανά θέση πίσω από μια οθόνη. Όμως ο λόγος που αρθρώνεται σιγά σιγά και οι εικόνες που σχηματίζονται διαμορφώνουν μια πιο ενδιαφέρουσα αν και τρομακτική εικόνα για το σήμερα.

Προτιμώ να γνωρίζω ακριβώς το πάχος του ξυραφιού στο οποίο στέκομα, μου αρέσει να ξέρω από τι κράμα είναι φτιαγμένο και αν είναι να κάτσω για άλλα 40 χρόνια εδώ πάνω θα ζωγραφίσω λουλουδάκια και θα τραγουδάω δυνατά όταν θα κόβονται τα πόδια μου βαθύτερα. That's life...

Συνοπτικά ήταν οι χειρότερες γιορτές από τότε που ήμουν έφηβη, αν και για τους περισσότερους σε αυτόν τον πλανήτη τα πράγματα ήταν πολύ πιο άσχημα. Και αυτή η εβδομάδα ξεκινά δραματικά

Mourir pour des idees - George Brassens 

Mourir pour des idées, l’idée est excellente
Moi j’ai failli mourir de ne l’avoir pas eu
Car tous ceux qui l’avaient, multitude accablante
En hurlant à la mort me sont tombés dessus
Ils ont su me convaincre et ma muse insolente
Abjurant ses erreurs, se rallie à leur foi
Avec un soupçon de réserve toutefois
Mourrons pour des idées, d’accord, mais de mort lente,
D’accord, mais de mort lente

Jugeant qu’il n’y a pas péril en la demeure
Allons vers l’autre monde en flânant en chemin
Car, à forcer l’allure, il arrive qu’on meure
Pour des idées n’ayant plus cours le lendemain
Or, s’il est une chose amère, désolante
En rendant l’âme à Dieu c’est bien de constater
Qu’on a fait fausse route, qu’on s’est trompé d’idée
Mourrons pour des idées, d’accord, mais de mort lente
D’accord, mais de mort lente

Les saint jean bouche d’or qui prêchent le martyre
Le plus souvent, d’ailleurs, s’attardent ici-bas
Mourir pour des idées, c’est le cas de le dire
C’est leur raison de vivre, ils ne s’en privent pas
Dans presque tous les camps on en voit qui supplantent
Bientôt Mathusalem dans la longévité
J’en conclus qu’ils doivent se dire, en aparté 
"Mourrons pour des idées, d’accord, mais de mort lente
D’accord, mais de mort lente"

Des idées réclamant le fameux sacrifice
Les sectes de tout poil en offrent des séquelles
Et la question se pose aux victimes novices
Mourir pour des idées, c’est bien beau mais lesquelles ?
Et comme toutes sont entre elles ressemblantes
Quand il les voit venir, avec leur gros drapeau
Le sage, en hésitant, tourne autour du tombeau
Mourrons pour des idées, d’accord, mais de mort lente
D’accord, mais de mort lente

Encor s’il suffisait de quelques hécatombes
Pour qu’enfin tout changeât, qu’enfin tout s’arrangeât
Depuis tant de "grands soirs" que tant de têtes tombent
Au paradis sur terre on y serait déjà
Mais l’âge d’or sans cesse est remis aux calendes
Les dieux ont toujours soif, n’en ont jamais assez
Et c’est la mort, la mort toujours recommencée
Mourrons pour des idées, d’accord, mais de mort lente
D’accord, mais de mort lente

O vous, les boutefeux, ô vous les bons apôtres
Mourez donc les premiers, nous vous cédons le pas
Mais de grâce, morbleu ! laissez vivre les autres !
La vie est à peu près leur seul luxe ici bas
Car, enfin, la Camarde est assez vigilante
Elle n’a pas besoin qu’on lui tienne la faux
Plus de danse macabre autour des échafauds !
Mourrons pour des idées, d’accord, mais de mort lente
D’accord, mais de mort lente

Και για να το ακούσετε εδώ

Ποιός είναι πιο δυνατός?

Χειμώνας στην πόλη (μετά μουσικής)

Η μικρή Αννούλα μου έγραψε:

Τα τεμπέλικα φύλλα που μια άγνωστη αισθάνεται εδώ
Δεν αφήνουν τα μάτια μου να ξεκολλήσουν
Ένα άλογο χωρίς όνομα
Με ρωτά: Γιατί δεν έπραξες σωστά?
Απαντώ χορεύοντας σαν ύμνος στην αγάπη
Πού να’σαι τώρα?
Εδώ
Δείξε μου απόψε. Μίλα μου γι’αγάπη
Δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω παρά να ονειρέυομαι
Ποιά να’σαι εσύ? «Η θάλασσα» μου είπε 
και εγώ απάντησα: «χο χο, ωραία»
και έφυγα χοροπηδώντας πάνω στις πέτρες.
Τελικά ο χειμώνας είχε φτάσει και φέτος.

Ήπιος χειμώνας στην πόλη.

Ας ξεκινήσουμε με 

001. Les Feuilles Mortes - Yves Montand
002 Lazy – Paul Davies Stevenson
003. Χτεσινή μου άγνωστη – Στέλλα Γκρέκα
004. Pra Você eu digo sim (If I Fell) - Rita Lee
005. Εδώ – Οι Ρέμπελοι
006. All I have to do is dream – Everly Brothers
007. Πού να’ σαι τώρα – Στέλλα Γκρέκα
008. Can’t take my eyes off you – Frankie Valli and the Four Seasons
009. Horse with No Name - Arcoiris 
010. Why don’t you do right? – Mark Murphy
011 Teach me tonight - Dinah Washington
012. Ποιά να’σαι συ –Νίκος Γούναρης
013. Hymne a l'Amour (If You Love Me, Really Love Me) - Edith Piaf
014. Μίλα μου γι’αγάπη – Πέτρος Επιτροπάκης
015. La mer – Hhelmut Lotti

Για όποιον το θέλει εδώ

Τι σημασία έχει ένας ακαθόριστος ανθρωπισμός, αρκεί να είναι ωραία η χειρονομία.

Τι σημασία έχει ένας ακαθόριστος ανθρωπισμός, αρκεί να είναι ωραία η χειρονομία.

Κάπου έκεί ανάμεσα παράπεσε ένα κομμάτι του μυαλού μου.

Μουσική για ένα κάπως κρύο απόγευμα του Μαρτίου.

1. Francoise Hardy - Tous Les Garcons Et Les Filles
2. Jacques Brel Quand on n'a que l'amour
3. Boris Vian - Je suis snob
4. Γιάννης Βογιατζης - Εσένα
5. Minnie Riperton - Inside My Love
6. The Drifters - This Magic moment
7. The Velvet Underground - Oh! Sweet Nuthin'
8. Corinne Bailey Rae - Like A Star
9. The Stylistics - You'll Never Get To Heaven (If You Break My Heart)
10. Julie London - Yummy, yummy, yummy
11. Rosemary Clooney - Perez Prado - You Do Something to Me
12. Nick Cave - .Im Your Man
13. Ella Fitzgerald - Let's Do It (Let's Fall In Love)

Εδώ
http://rapidshare.com/files/23069280/00003_music_march.rar.html

Μουσική για ένα απόγευμα

Κατά έναν περίεργο τρόπο αυτό το χειμωνιάτικο απόγευμα θυμίζει καλοκαίρι. Ίσως λόγω αυτής της αίσθησης άνοιξης που σέρνεται, ή λόγω αυτής της ήρεμης αίσθησης καταστροφής, που θυμίζει την καλοκαιρινή απάθεια.
Μουσική που ηρεμεί τα θηρία και καμμιά φορά εξαγριώνει τα κοιμισμένα αγγελούδια.
Αποφάσισα να τη μοιραστώ σε μια κρίση μεγαλοψυχίας.

1. Jequi-Bach – Os 3 Morais

2. Blue Skies – Peggy Lee

3. How Insensitive – Claudine Longet

4. Βρίσκεσαι Παντού – Τρίο Καντσόνε

5. All The Things You Are – Oscar Peterson

6. Manha De Carnaval – Carly Simon

7. Μαντουμπάλα – Φλέρυ Νταντωνάκη

8. Blue – Joni Michell

9. I Concentrate On You – Ella Fitzgerald

10. Τα Τελευταία Γιασεμιά – Δανάη

11. What Kind Of Fool Am I – Brenda Lee

12. Once Upon A Summertime – Astrud Gilberto

Βρίσκεται εδώ:

http://rapidshare.com/files/18606554/00001_music_february_27.zip.html

Nabucco

Στη φωτογραφία η Maria Guleghina υπογράφει στον τοίχο ενός εστιατορίου, δεν βρήκα κάτι από την παράσταση του Nabucco και η αφίσα ήταν σαν από ταινία του Dario Argento, με κάτι χέρια να βγαίνουν από την άμμο σε θεση προσευχής ("σε παρακαλώ θεούλη μου βγάλε με από δω μέσα").
Δύσκολο Σαββατοκύριακο η μουσική όμως λειτουργεί θεραπευτικά εν τέλει.